ถ้าย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน ใครที่อยู่ในวงการเครื่องเสียงน่าจะคุ้นกับคำว่า MQA กันดี เพราะมันเคยถูกพูดถึงแทบทุกวันในฐานะเทคโนโลยีเสียงยุคใหม่
แนวคิดของ MQA หรือ Master Quality Authenticated คือการ “พับ” ข้อมูลเสียง Hi-Res ให้มีขนาดเล็กลง เพื่อให้สตรีมผ่านอินเทอร์เน็ตได้ง่ายขึ้น แต่ยังพยายามคงรายละเอียดเสียงต้นฉบับระดับสตูดิโอเอาไว้
ในยุคที่อินเทอร์เน็ตยังไม่ได้เร็วหรือเสถียรเท่าปัจจุบัน แนวคิดนี้ถือว่าน่าสนใจมาก เพราะช่วยให้การฟังเพลงคุณภาพสูงผ่าน Streaming เป็นเรื่องเข้าถึงง่ายขึ้น
นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมหลายคนเคยเรียกมันว่า “อนาคตของเสียง Hi-Res”
แต่ในอีกด้านหนึ่ง MQA ก็มีข้อถกเถียงไม่น้อย ทั้งเรื่องการบีบอัดแบบ Lossy, ระบบ License ที่ปิด และคำถามว่าเสียงที่ได้ “เหมือนต้นฉบับจริงหรือไม่”
เมื่อเวลาผ่านไป อินเทอร์เน็ตเร็วขึ้น บริการ Streaming หลายเจ้ารองรับ Lossless และ Hi-Res แบบตรง ๆ มากขึ้น ข้อได้เปรียบของ MQA จึงเริ่มลดลง
สุดท้าย MQA ไม่ใช่เทคโนโลยีที่ล้มเหลว แต่มันคือคำตอบของปัญหาในช่วงเวลาหนึ่งของวงการเสียง
และถึงวันนี้ แม้บทบาทจะลดลงไปมาก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า MQA คือหนึ่งในจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้การฟังเพลงแบบ Hi-Res Streaming กลายเป็นเรื่องปกติในยุคนี้
