แต่ Intel ใช้วิธีแก้ปัญหาที่แตกต่างออกไป โดยมีรายงานและการยืนยันจากนักวิเคราะห์ Ben Bajarin ว่า Intel ได้นำ “ได (Die)” ที่อยู่บริเวณขอบเวเฟอร์ ซึ่งปกติจะถูกทิ้งเพราะมีตำหนิ มารีไซเคิลเป็น CPU สำหรับขายแทน

แนวทางนี้ทำให้ชิปที่เคยถือว่า “ไม่ผ่านมาตรฐาน” จากปัญหา yield หรือข้อจำกัดด้านการผลิต กลับถูกนำมาปรับเป็นรุ่นย่อย (SKU) ที่ยังสามารถใช้งานได้จริง และตอบสนองความต้องการของตลาดที่กำลังขาดแคลนอย่างหนัก

ตัวอย่างเช่น CPU ตระกูล Intel Xeon 6 Granite Rapids ซึ่งผลิตบนกระบวนการ Intel 3 หนึ่งไดสามารถรองรับได้สูงสุด 44 คอร์ แต่ในทางปฏิบัติจะมีการปิดบางคอร์เพื่อควบคุมคุณภาพและพลังงาน

หากไดบางตัวมีคอร์ใช้งานได้ไม่ครบ หรือคุณภาพไม่ถึงเกณฑ์ เดิมทีอาจถูกทิ้งไป แต่ในสถานการณ์ปัจจุบัน Intel เลือกนำไดเหล่านี้มาปรับลดจำนวนคอร์ แล้วขายเป็นรุ่นที่สเปกระดับล่างแทน เพื่อลดการสูญเสียทรัพยากรและเพิ่มปริมาณสินค้าในตลาด

แม้แต่ไดที่อยู่ขอบเวเฟอร์ซึ่งมักมีคอร์ใช้งานได้เพียงบางส่วน ก็ยังถูกนำมาบรรจุเป็น CPU และขายให้ลูกค้าระดับองค์กร เช่นกลุ่ม Hyperscaler

นอกจากนี้ Intel Foundry ยังมีการพัฒนาคุณภาพการผลิต (yield) ดีขึ้นในหลายกระบวนการ เช่น Intel 4, Intel 3 และ 18A ส่งผลให้ประสิทธิภาพการผลิตโดยรวมดีขึ้น และรายได้เพิ่มขึ้นประมาณ 72 ล้านดอลลาร์เมื่อเทียบไตรมาสก่อนหน้า